De groene zeeschildpad

Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het er Tokyo rush-hour en de veelvuldigheid aan prikkels zorgt voor vrijdagmiddag A2 met lichte sneeuwval, kortom; stilstand. File in m’n hoofd door honderdduizend gedachten die hals-over-kop als eerste ‘thuis’ willen komen in ‘weersomstandigheden’ die niet meewerken. We snellen door China en het voelt, zoals Mo zegt, alsof we drie landen in één pakken. De eerste maand door Xinjiang, woestijn, snelweg, Wycher, moslims en noodles. Dan de Tibetaanse maand. Sichuan. Hoogte, kou, wind, yaks en afzien. Gevolgd door Yunnan met lentegevoel, bananen, buffels en rijst. Drie provincies die allemaal in het grote China liggen, maar verschillen als Duitsland, Nederland en België. We denken na over wat onze zintuigen ons voorschotelen. Over het gedeelte van de reis dat nog voor ons ligt. Over wat we willen gaan doen als we terug zijn. Of het ons nog steeds brengt wat we verwachten. Over nieuwe plannen en ondernemingen, want 2013 staat al weer voor de deur. We denken na over wat het leven ons biedt. Mo in mogelijkheden en ik in beperkingen, zoals altijd, die zij dan weer van tafel veegt zoals de ‘kleine-tafel-artiest’ het tafelkleed tussen de verf en tafelgarnituur uittrekt. De zon heeft naar ons geknipoogd op 22 december en te kennen gegeven dat we er voorlopig nog tegenaan kunnen gaan. Knallen in het nieuwe jaar! Maar wel de juiste hoeveelheid energie naar de juiste dingen. We komen er wel en doen het niet onaardig.

Terug in mijn hoofd. Daar zoemt een metafoor: Het verhaal van de groene zeeschildpad.

In het diepblauwe water, een paar honderd meter uit de kust zwem ik met m’n flippers, duikbril en snorkel, terwijl mijn hartslag het ritme van de zee overneemt. Om me heen kijkend zie ik een reusachtige schildpad, die op een aantal meters voor me de zee verkent. Ik probeer wat dichter bij te komen en flipper druk in zijn richting. Ondanks alle moeite die het me kost, kom ik niet dichterbij, ondanks de rustige en schijnbare moeiteloze slag van het prachtdier. Ik word moe van het continu bewegen en ben totaal niet efficiënt meer. Uitgeput haak ik af van het idee om naast ‘m te komen en realiseer me dat hij veel effectiever gebruik maakt van de stromingen. Er zijn dingen in het leven waar je energie in steekt, maar je niet verder brengen. Je niet helpen om je reden van bestaan te vinden of je niet brengen waar je denkt dat je wilt zijn. Is het echt zo belangrijk om de schildpad aan te raken of kan ik ‘m ook vanaf deze afstand bewonderen? Als je niet in harmonie bent met wat je zelf wilt doen, dan kun je je tijd verspillen aan talloze zaken. En als zich dan de kans voordoet om te doen wat je wilt doen, heb je misschien niet meer de tijd of de energie om er mee aan de slag te gaan.

Shangri-La

Alweer vijf weken geleden dat we aankwamen in de Chinese utopie van het aardse paradijs. Na de op z’n minst enerverend te noemen rit naar Litang (de voor ons dichtstbijzijnde en tevens één van de hoogste stadjes op de grens van Tibet) streken we neer voor een welverdiende rust in Shangri-La. Op de valreep (voordat we weer vertrokken)ontmoetten we Ricky, eigenaar van Tantra Restobar, die een bijzondere draai gegeven heeft aan het restaurant. Naast de heerlijk diverse keuken en Chileense wijnen en ander geesten in een fles, was hij een fantastisch mens met het hart op de goede plaats. We gingen voor een snelle lunch, maar bleven de hele middag en avond en vonden het jammer dat we die avond niet lekker konden doorhalen met rummikubben.

Hiken en smoken

De fietsen zijn een aantal dagen aan de kant gezet in de ‘Tiger Leaping Gorge’. Naar het schijnt één van de diepste kloven ter wereld…of in China…of in de provincie…anyways…diep. (Minstens twaalf achterwaartse salto’s en dubbele schroef voordat je weer opstuitert.) Twee dagen wandelen met prachtiguitzicht en lekker weer. Dat voelde goed aan de beentjes. Eventjes een andere inspanning. Bij de eerste de beste hut moeten we drie yuan betalen voor het maken van een foto. Òf we konden wat mandarijnen kopen, dan was het ook goed. Uiteindelijk vertrekken we daar met een pijp gesneden uit koeienhoorn, een zak wiet en vier mandarijnen. We mochten de foto maken…wij happy;-) Gedurende de volgende dagen zuig ik me helemaal suf aan m’n nieuwe rokertje, die net zoveel uitwerking had als Balkellende 1 t/m 3.

In Lijiang zoeken we ons een ochtend te pletter naar een fietsenmaker. Vier uur van het kastje naar de muur om vervolgens in de middag de ‘grote velgen verwisseltruc’ toe te passen. De velg van mijn achterwiel had namelijk toch een scheur opgelopen door de busrit naar Shangri-La. De laatste dagen was met name mijn humeur drastisch gedaald door een aantal Chinese ‘grappenmakers’ met de humor van een bejaarde goudvis. Ondertussen hadden we ons ook een goede voorstelling gemaakt van het halen van het rijbewijs hier. Naar onze mening niet meer dan een toeterexamen voorafgegaan door een theoriegedeelte van tien vragen in de trend van: U wilt hier linksafslaan. Wat doet u? Toeteren! Ubevindt zich achter een vrachtwagen en nadert een onoverzichtelijk bocht, waarin zich twee fietsers bevinden én in tegemoet komende richting lopen nog vier met takken volgeladen hulpchinezen. Wat doet u? Toeteren, inhalen en nog meer toeteren. U nadert een gelijkwaardige kruising, waarop van alle zijden een voertuig nadert. Wat doet u? Niks! Toeteren tot de zekeringen eruit springen. Slaagt u voor dit gedeelte, dan kunt u deelnemen aan het staatexamen praktijk met als onderdelen: kennis over uw toeter, toeterinzicht in het verkeer en een algemeen zelfverzekerde toeterindruk. Teven zult u getoetst worden op de volgende bijzondere verrichtingen: De hellingtoeter, de noodtoeter, bochtje achteruit toeteren en de file-toeteren. Proficiat! U heeft er een nieuwe stoïcijnse hobby bij!

Eerzame familie

We ontmoeten gelukkig snel weer een hele leuke familie…Koreanen. Bij hen lopen we binnen in het restaurant in een Chuxiong op weg naar Kunming. Naast de heerlijke Koreaanse keuken van moeders de vrouw hebben we filosofische gesprekken met zoon en vader, die uiteindelijk ook het liefst zo’n fietstocht ondernemen (zoals velen).  Geld dat de familie verdient vloeit regelmatig terug naar de lokale bevolking en dan met name naar de kinderen die geen ouders meer hebben. De familie drijfveer is dan ook dat je niet meer nodig hebt dan geld voor eten, kleding en het normale leven. Een prima filosofie, te meer omdat ze allen behoorlijk artistieke gaven hebben en een behoorlijk centje zouden kunnen sparen. ’s-Ochtends worden we uitgenodigd voor het ontbijt en het voelt serieus alsof we thuis zijn. Hele lieve mensen die als klap op de vuurpijl ons hun appartement in Kunming aanbieden. Ingericht en wel, op de 31e verdieping en dus met prachtuitzicht.

In de stad gaan we een ochtendje op stap met mr Lee, die ons heel veel verteld over Pu’er thee, genoemd naar Pu’er city waar alle thee van oudsher werd verzameld. We komen nog bij de nieuw te openen koffiebar van Harang, de zoon. Iets wat mijn zinnen ook prikkelt, omdat me dat een uiterst aangename bezigheid lijkt voor de toekomst. Er lag zelf nog een leuke avond in het verschiet met vrienden van de familie. Eerst eten in een romantisch TL-verlicht restaurant, waarbij we toch weer een hoop nieuws aten. Daarna gezellig de karaokebar in waar ik traditiegetrouw de avond heb afgesloten met een paar ballades. (En sommigen weten hoe goed ik kan zingen na een paar liter bier;-) Ik overweeg ook om de cd die gemaakt is op m’n vrijgezellenavond uit te brengen.)

We ontmoetten nog wat leuke mensen, waaronder Emiel (van oorsprong uit Rotterdam) en zijn vriendin. Van hem horen we nog wat verhalen over Chinese efficiëntie in het bedrijfsleven, hoe goed de mannen hun dag in kunnen delen met kaarten, bierdrinken en roken en dat de vrouwen al het werk doen, wat mooi aansluit bij onze eigen beleving. We scheren ze niet allemaal over één kam hoor…we gebruiken de tondeuse en voor de vele wildgroei de heggeschaar;-P

Verder op weg naar het zuiden stuitten we nog op twee Chinese collega-fietsers. Leuke gasten om te zien, want praten gaat niet echt. Na anderhalve dag scheiden onze wegen zich weer en fietsen we zo in de armen van Etienne en Marie uit La France. Met hen overbruggen we de laatste dagen in China en steken weer een aantal leuke dingen op. Zo koken we tegenwoordig standaard op een houtvuurtje met een wok. Niet mokken, lekker wokken!

Dombo op de camping

De voorlaatste dag in China fietsen we het grootste gedeelte van het licht door het ‘Wild Elephant’ park. Een beetje cynisch over de benaming ‘Wild’, komen we ’s avonds van een koude kermis thuis. Ofwel van het klamme angstzweet uit de tent. We zien gedurende de dag de olifanten in kooien en denken dat het een soort van dierentuin is, waar je olifanten kunt gaan bekijken. Wat kilometers verder komen we erachter dat er wel degelijk van die apparaten los rondlopen, gezien het feit dat voor onze ogen het bos vakkundig afgebroken wordt en de infantiele politie met toeters (!jawel) en vuurwerk een groepje fanten probeert weg te jagen van de snelweg. Chinezen die ons kookgerei willen afwassen en de tandwielen grondig willen reinigen. Dat is wat we denken als we ’s nacht uit onze dromen ontwaken. Toch anders wanneer je dan oog in oog staat met drie maal negen vierkante meter grijs, die door je kookopstelling dendert. Hallo Dombo, anders toeter je nog even en wals je het bos rond te tent plat. Dan weet je zeker dat we geen oog meer dichtdoen. Okay…het wachtschema inclusief vuurwacht is als volgt….

Deel onze verhalen:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • email
  • Hyves
  • LinkedIn
  • MySpace
  • NuJIJ
  • Technorati

21 Reacties tot zover.

  1. harriette zegt:

    Wow!! Wat een belevenissen hebben jullie al meegaakt
    Prachtig om te zien!!

    Ik zag jullie in het altena nieuws staan en dacht he dat is n
    Oude kladgenoot van de mavo in aalst

    Jullie website is mooi en
    Erg interessant
    Leuk om zo even een kijkje in jullie leven te nemen

    Groeten harriette van vugt – brugmans

  2. Nadine en Mark zegt:

    Wat een super verhaal weer!
    2012 was een topjaar en 2013 begint al helemaal super zo te lezen! Wij zijn mega trots op jullie!!

    Liefs dien en mark

  3. Leo en Diny v.d.Linden zegt:

    Hoi Moniek en Arjan

    Wat een prachtig verhaal weer.
    Wij wensen jullie een gezond,gelukkig en een avonduurlijk 2013.
    Een goeie reis verder.
    Groetjes lee en Dien

  4. Len en Libby van Rossum zegt:

    Hallo Arian en Moniek, weer een heel mooi verhaal. 2012 alweer achter de rug met een rugzak vol verhalen en ervaringen waar menig mens jaloers op kan zijn en dat nooit meer van je zullen afpakken. Never forget, MEMORIES WILL LIVE FOREVER!!!!!
    All the best for 2013, we zullen op je wachten in Canada en ons deur staat altijd open voor jullie!

    Regards Len and Libby

  5. Joyce en Pieter zegt:

    Allereerst de aller beste wensen voor 2013! Chinees Nieuwjaar moet nog komen hè. Wij hebben weer een mooi weekje in Oostenrijk achter de rug. Veel kilometers gemaakt op de pistes, heerlijk! En nu druk aan het klussen in onze tuin aca ons bos 😉

    Jullie verhaal is weer prachtig zeg! Blijf vooral genieten en mooie verhalen schrijven :-)

    Liefs Joyce en Pieter

  6. Jacqueline zegt:

    wij kennen jullie niet maar volgen wel jullie verhaal van af het begin , ook wegens dat onze dochter 2 jaar is gaan backpakkeren in Australie en New Zeeland
    geweldig mooi we genieten er van .
    nog veel geluk en gezondheid in het nieuwe jaar

  7. Marlou zegt:

    Ik heb een toe-toe-toeter op mijn waterscooter, daarmee toe-toe-toeter ik naar jou! Oh yes, wat een super leuk stuk weer!! Ons mam belde net: “Ben je al aan het verven?” Ik: “Nee, ben nog een keer het stuk van Moniek en Arian aan het lezen”. Ons mam: “Wa hedde gij ut toch druk he”. Nee, ik heb het misschien niet druk, maar wel leuk! Echt, ik geniet van zulke verhalen, met hele mooie zinnen waarvan ik denk, je slaat de spijker op zijn kop! Maar ook enorm grappige stukken, dat ik me bijna verslik in munne koffie… Ongelofelijk dat jullie dat zo leuk kunnen blijven omschrijven. Ik zou bijna denken dat je nu alle grappen toch wel tevoorschijn hebt gehaald, maar nee hoor, er zijn er altijd meer. Komt natuurlijk ook door het feit dat jullie leuke dingen blijven meemaken en ik hier in vergelijking met jullie in een doos met sokken blijf hangen… Maar ik ben ook blij met mijn sokken-leven. Hoewel ik enorm geniet van jullie reis, zou ik er nog niet eens misschien aan moeten denken het zelf te gaan doen. Maar nogmaals, des te leuker zijn daarom de verhalen om te lezen. Okee, ik voel weer een lange mail opkomen, die zal ik dit blog besparen. Bedankt weer lieve Mo en Arie! En nog meer bedankt voor de super leuke mail voor mijn bursday!!

    Xx Marlou

  8. Ruud Woord zegt:

    De Sportgp EvN wenst jullie heel veel geluk , gezondheid en fietsplezier voor 2013.

    Gr Ruudje

  9. Jedidja zegt:

    Wauw wat een verhalen weer zeg.
    De beste wensen voor 2013, dat jullie de reis maar weer goed mogen volbrengen!
    En stiekem hoop ik jullie wel weer een keertje te zien in 2013 :-).

    Liefs!

  10. Jolien zegt:

    Hoi Moniek en Arjan,
    Heel veel geluk en veel plezier toegewenst in 2013! nog een aantal mooie plaatsen in het vooruitzicht !
    groetjes

  11. Debora zegt:

    Hee luitjes, een heel mooi 2013 toegewenst! Dat jullie maar weer veel moois mogen ontdekken in het nieuwe jaar en dat wij weer mogen meegenieten van jullie prachtige verhalen…

  12. toos en ad nagtzaam zegt:

    Hoi Moniek en Arjan,
    Weer zo`n verhaal wat de top tien zou halen, met het schrijven, die olifant, moet er niet aan denken, maar koele kikkers dat jullie zijn, ook dit is weer goed gekomen.
    We zitten nu al weer in 2013, we wensen jullie een super 2013, en een geweldige voortzetting van jullie fiets avontuur, en ga door met genieten want dat doen jullie zeker.
    Heel leuk Moniek dat je ouders naar jullie toe komen, ze hebben er heel veel zin in.
    Veel liefs Toos en Ad.

  13. Arjen zegt:

    Toeterdetoet, de beste wensen voor 2013, in goede gezondheid! Dat er maar weer mooie verhalen mogen verschijnen over wat jullie daar allemaal meemaken! Veel plezier daar aan de andere kant van de wereld!

  14. Luz Z. zegt:

    Hoi Mo en Arjan,
    Mooi verhaal, mooi belevenissen die eigenlijk weinig persoonlijk mee zullen maken. Langs deze weg wil ik jullie een (in het mekka van vuurwerk) Gezellig Jaarwisseling en Goed, Gelukkig en Gezond 2013 toe wensen

    gr. Luzje

  15. maarten zegt:

    ………………………..konijnekoppen!
    Wat gaat er nog allemaal komen……..

  16. Anton zegt:

    Prachtig verhaal weer,
    gelukkig gingen die olifanten niet dwars door jullie tentje of over de fietsen.
    Mooie jaarwisseling toegewenst.
    Groetjes Anton en Marian

  17. Aat en Chris zegt:

    Lieve Moniek en Arian,
    Weer enorm bedankt voor het verhaal over jullie avonturen. We hadden het gisteren juist over jullie: hoe zou het met ze zijn? Een groot gedeelte zit er op, straks ook voor julie het begin van 2013 met nieuwe mogelijkheden en nieuwe plannen… We wensen jullie voorlopig nog heel veel plezier op deze reis, de ervaringen neem je allemaal met je mee. Veel liefs, Aat en Chris

  18. Klara. zegt:

    Wauw,wauw,wauw, wat een verslag.Blijf zo beeldend schrijven ik kan het bijna mee beleven.
    Het is al even geleden maar er was16 dec. iets te vieren,heb je dat op zij’n chineesgedaan?(nog proficiat)China is geloof ik snel doorkruise,Het is toch een inmens groot land?Al die prachtige mensen die jullie ontmoeten moet super zijn,al is het vaak gebarentaal.Vanavond gaan we hier de jaargrens over.We wensen jullie allegoeds voor lijf en leden in het komende jaar en voor allen die jullie lief zijn.

  19. Nico zegt:

    Wat een geweldig verhaal weer. Wat een ervaringen en een top jaar is 2012 voor jullie zeg.
    Ik vind het leuk om zo mee te genieten. Mzzl

  20. Ankie zegt:

    Al een mooie reis achter de rug, nog fantastische avonturen in t verschiet en dromen over de toekomst al je weer thuis bent….. En dat lekker samen! bedankt voor het mooie verhaal weer. Fijn om te lezen:) ben ik ook een beetje op reis.
    Happy newyear lieve mo en Arie

  21. Eugènne zegt:

    Zucht… wat een ervaringen weer!
    En zeker een 10 voor taal, verrukkelijk om te lezen.
    Moet je eens terugkijken wat jullie allemaal gedaan/ervaren hebben in 2012, en 2013 kijkt om het hoekje! Ga zo door en blijf genieten!
    Kus Eus


Meeste reacties op

We did it!

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn ...

Expect the unexpecte

Terwijl ik met het lood in m’n benen de twaalf ...

Poesbijk touchdown

De dames van de howdy-doody douane waren heel content met ...

Ringtuuttuutpeppepho

De groene zeeschildpad Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het ...

Over de meet

“Met de volgepakte fietsen op de foto voor dat operagebouw ...