We did it!

Bericht door arieenmo 22 Reacties

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn gezicht en dan kijk ik naar Moniek en herken ik iets, namelijk diezelfde grijns. Die grijns is erop gekomen op de 3e maart 2012, de dag van ons vertrek. Was afscheid nemen op het feest enkel nog een verstandskwestie, het gevoel speelde des te meer op de ochtend van de derde. Misselijk gevoel bij het ontbijt en gemengde gevoelens wanneer vrienden en familie binnenkomen om ons uit te zwaaien. Geen lange gesprekken meer, een bak koffie en dan gewoon gaan. Geen lang afscheidsritueel, opstappen en opzouten. Nog snel een vluchtige blik langs de mensen. Diverse betraande gezichten kruisen mijn blik. Tja, dit is het moment waar we zo lang naar hebben uitgekeken of moet ik zeggen tegenop hebben gezien. Zodra we de hoek omrijden valt er een blok van onze schouders en dat zeggen we ook tegen elkaar: “Het zwaarste gedeelte zit erop.” Nog even praten we door over ‘het moment’ en hoe raar dit eigenlijk aanvoelt, maar al na een paar kilometer kijken we elkaar lachend aan: “We did it!” We zijn vertrokken! Het gevoel van bedrukking maakt plaats voor het gevoel van ultieme vrijheid.

“Dát maakt het leven zo boeiend, de mogelijkheid om een droom te verwezenlijken”. (P.C., De Alchemist))

En dan kom ik weer terug bij die grijns… Met enige geregelmaat worden we herinnert aan het feit dat dit niet zomaar een fietsvakantie is maar dat het een levenswijze wordt. Dag na dag zullen landschappen gaan verschillen, en wanneer je verder rijdt zullen culturen gaan verschillen, totdat het uiteindelijk een wereld van verschil is.

Je kunt jezelf helemaal geen voorstelling maken van zo’n lange tijd fietsen. Waar je bent over drie maanden, laat staan over een jaar. Nu, na een aantal dagen fietsen, boetseren we onszelf iedere dag een beetje meer in onze gekozen levensstijl. Dat moet wel. We moeten leren om van onze luxe levenswijze af te stappen. Echt wel iets wat even een proces is. Zo hebben we tot nu toe twee keer bij hele lieve bekenden geslapen, die ons maximaal in de watten hebben gelegd. Maar ook twee keer in een hotel/jeugdherberg. Doe je dat, dan is de stap om ‘s avonds even een hapje ergens te gaan eten al niet meer zo groot. Niet handig in Europa! Vandaag ging het roer al enigszins om. Stap voor stap, hoe gek het ook klinkt. Lunch werd ‘gewoon’ broodjes en beleg uit de winkel, i.p.v. bij een eetgelegenheid binnenwippen. En ondanks dat we vanavond in een hotel liggen, hebben we voor de deur de brander aangeslingerd en ons kostje opgewarmd. Morgen weer een stapje verder. Bij de boer vragen of we onze tent in de tuin op mogen zetten. Vrij primitief, maar als je beseft wat er om je heen nog allemaal mogelijk is, dan valt het ook wel weer mee. Voortaan moeten we het verdienen 😉 om weer eens luxe in een hotel te liggen…

Deel onze verhalen:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • email
  • Hyves
  • LinkedIn
  • MySpace
  • NuJIJ
  • Technorati
Categoriën: Europa: de warming-up

22 Reacties tot zover.

  1. claudia,jan en junior zegt:

    Arjen en Mo,

    zijn de trappers nog niet staal moe?
    we denken aan jullie, lezen mee en genieten!

    x

  2. claudia,jan en junior zegt:

    Hee Arjen en Moniek,

    we denken aan jullie, lezen mee en genieten!

    x

  3. Robin zegt:

    Hoi Arjan en Moniek,
    Jullie zijn alweer een paar maanden onderweg. Nog geen rust in de kont. Het is een manier om te leven. Heel veel succes en doe voorzichtig.

  4. sattar zegt:

    hi
    how is it bgoing my friends
    i visited ur site and enjoyed very much
    and i read ur story by google translate
    thats a perfect story
    have a nice journey
    i like u
    take care

  5. Sophie en Ferdi zegt:

    Hoi Moniek en Arjan,

    Fijn om te lezen dat jullie beide goed zijn vertrokken met een glimlach op het gezicht.

    Fiets ze lekker door en wij kunnen niet wachten op jullie volgend bericht!

    Groetjes,
    Sophie en Ferdi

  6. Dick zegt:

    He Moniek en Arjan,keep on biking.
    Groet Dick

  7. Eugènne zegt:

    Wauw! Goede schrijver zeg, aardige kwaliteiten!
    Zoals anderen al gezegd hebben; ik reis met jullie mee!
    Wat een ervaring zeg, ongelooflijk.
    Dikke kuszzz Eus

  8. Marcel zegt:

    leuk om te lezen hoe jullie er mee om gaan. Heel veel plezier.

  9. Nadine en Mark zegt:

    Hej lieve twee!

    Super om te horen dat jullie samen die grijns op jullie gezicht hebben! Daar draait het om, samen genieten en geweldig avontuur tegemoet! Ga zo door! xxxx dien en mark

  10. Jac en Ria zegt:

    Hallo Moniek en Arian,
    En nu zijn jullie dus echt vertrokken en weten we niet hoe lang het duurt voor we jullie weer zien.
    Maar met zulke leuke stukjes en straks natuurlijk foto’s zijn we toch een beetje bij jullie. En met die megawereldkaart bij Toon en Joan in de keuken zien wij precies waar jullie uithangen.
    Groetjes,
    Jac en Ria.

  11. toos en ad nagtzaam zegt:

    Hoi Moniek en Arian,
    Super leuk verhaal, gezellig om te lezen ga zo door.
    Het wegfietsen afgelopen zaterdag bracht best wel emotie met zich mee, begrijpelijk toch, zodra jullie de Gilzeweg op fietsten zei Ad, zo die gaan bij het eerste beste bankje zitten om de tranen weg te vegen, en dan kijken ze elkaar aan zo van, dit wilde we toch echt heel graag, en nu gaat het echt beginnen. En als we dit zo terug lezen, was het ongeveer zo, grappig toch?
    Nou al bijna 1 week op de fiets, we reizen met jullie mee, succes verder en lieve groetjes vanuit Chaam. Toos en Ad

  12. Debora zegt:

    Wow, wat klinkt dat allemaal goed zeg, super! De eerste loodjes wegen vaak het zwaarst he, dus zonder luxe gaat straks helemaal goed komen! Trouwens nog geen zere konten? Maar jullie zijn wel wat gewend natuurlijk, hihi!

    Je schrijft trouwens errug leuk Arjan, kun je geen boek van jullie wereldreis uit gaan brengen? Mooie foto’s erbij… 1 koper heb je al 😉

    Veel plezier, succes, kracht voor de pootjes en hopelijk weer snel een goed berichtje op de site!

    Liefs Debora

  13. Pa en Ma Dekkers zegt:

    Mooi verhaal. Ik kan het nauwelijks met droge ogen lezen. Wij wensen jullie veel vrijheid, maar ben voorzichtig he

    groetjes
    Toon en joan

  14. Gerrit C. zegt:

    Wij behoeven niet te kijken waar jullie zitten/Fietsen, dat horen wij van de straat. Er zijn er steeds meer die jullie volgen, lijkt het.Je hebt een leuk stukje geschreven over je ad vertrek.Het was inderdaad zo.
    Gr jepa

  15. rennes zegt:

    arie/kuindert…

    Ik wist niet dat jij zo’n emotioneel wrak was met schrijven. Ik heb er zelfs een traantje bij weg moeten pinken muhahahahha.

    daaaaaaaagggg arie daaaahaaaaaggggg
    daaaaaaagggg kuindert daaaaaahhhhaaaaaaagggg

  16. marleen zegt:

    geweldig,
    heb nog spijt dat we niet bij het afscheid konden zijn.maar waar fietsen jullie nu?

  17. Marlou zegt:

    Wooowwwhh, super cool geschreven!! Leuk!! Maar indd, net als Floor heb ik dezelfde vraag, waar zijn jullie nu?? Da’s misschien wel handig voor de volgende keer, dat je erbij zet waar jullie zijn… Maar ik had het er ook behoorlijk taai mee afgelopen zaterdag en met mij vele anderen… Zo gek! Het gekste vind ik nog wel dat we gewoon niet weten wanneer we jullie weer gaan zien. Maar goed, petje af (toepasselijk!) voor jullie moed en lef! Ik kijk uit naar alle volgende verhalen! Dikke kus, Marlou

  18. Floor zegt:

    Whaaa, krijg kriebels in mijn buik. Mooi geschreven, mooi eerste verhaal. Waar hangen jullie nu uit? We missen jullie nu a. Ook wij moeten er, zoals jullie aan het reizen, ook aan wennen dat we jullie niet meer even kunnen zien, bellen of sms-en. Maar ook daar wennen we over een tijdje aan. We gaan genieten van jullie avonturen vanuit hier. Geniet ervan lieverds! Hele dikke kus en we reizen met jullie mee. Liefs

  19. kim en freek zegt:

    Hey Mo en Arjan, Mooi om het eerste verhaaltje te lezen! Fijn dat alles goed gaat en dat het vooral goed aanvoelt. Jullie droom wordt werkelijkheid!! Geniet ervan en doe voorzichtig! Liefs Kim en Freek

  20. Klara V zegt:

    De kop is er af!


Meeste reacties op

We did it!

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn ...

Expect the unexpecte

Terwijl ik met het lood in m’n benen de twaalf ...

Poesbijk touchdown

De dames van de howdy-doody douane waren heel content met ...

Ringtuuttuutpeppepho

De groene zeeschildpad Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het ...

Over de meet

“Met de volgepakte fietsen op de foto voor dat operagebouw ...