Op de speelplaats krioelt het van de kinderen. Kinderen tussen de 5 en 13 jaar oud met de meest uiteenlopende achtergronden. Kinderen en docenten van over de hele wereld zorgen ervoor dat wij hier op school 30 nationaliteiten rond hebben lopen. Gezellige multiculti samenleving hier op HFS (Hyundai Foreign school) dus. En dat maakt het super interessant en leuk om hier te werken. HFS is opgericht voor de kinderen van internationale werknemers en klanten van Hyundai. De papa’s of mama’s werken hier gemiddeld 2 jaar aan een project en verhuizen dan vaak weer ergens anders heen of keren terug naar huis. Voor de kinderen een groot avontuur realiseer ik me. Een kans om een aantal belangrijke levenslessen te leren, zelfs als je nog maar net komt kijken.

Stel je voor je bent 5 jaar en je verhuist van Nederland naar Zuid Korea omdat papa voor BP werkt en een project met Hyundai heeft om een boorplatform of olietanker te maken. Weg van je vriendjes, je opa en oma en je eigen taal. Een eerste schooldag is voor kinderen al enorm spannend, laat staan in een ander land waar ze opeens een taal praten die je niet verstaat. Klinkt bijna zielig, maar niks is minder waar. Oké, de eerste week vloeit er wel eens een traantje, maar over het algemeen zie ik nu lachende bekkies en kinderen die het enorm naar hun zin hebben. School is niet vervelend en onderdeel van de wijk of samenleving waarin we wonen. Ik ben erg onder de indruk van deze kinderen die, omdat ze wel moeten, binnen een maand Engels praten, nieuwe vriendjes hebben gevonden en respect tonen voor elk ander kind van andere afkomst. Mooi voorbeeld deze week was ‘Joshua’, een klein iel mannetje van ongeveer 9 jaar. Erg slim, lief en sociaal. Maar ook veel kleiner dan zijn klasgenoten, bleek met een brilletje en tanden die alle kanten op staan. Verliefd op zijn telefoon en computertje. Mogelijk een zorgenkindje, dat al bij binnenkomst een label zou krijgen als hij in Nederland op school zou zitten. Want hij zal vast zijn hele school carrière gepest gaan worden. We zijn deze week op schoolkamp geweest en s’ avonds mochten alle kinderen een stukje, dansje of liedje doen. Joshua staat als eerste op en wil graag de spits af bijten met een break dance act. Start de muziek en daar gaat hij, helemaal los, de andere kinderen klappen voor hem en moedigen hem aan. Niemand, maar dan ook niemand lacht hem uit en hij krijgt een daverend applaus. Niet omdat zijn dans skills nou zo goed waren, maar wel omdat iedereen het super dapper vind dat hij dit durft. Ik zeg jullie kleine Joshua is dit kamp 10 centimeter gegroeid en barst van het zelfvertrouwen.

De bel gaat, de kinderen gaan in de rij van hun klas staan en wachten tot de docent ze naar binnen begeleidt. Tenminste, dat is de bedoeling. De eerste week zijn er regelmatig nog wat kinderen die in de verkeerde rij zijn gaan staan en in een andere klas belanden. Gelukkig is iedereen nu terecht en weten ook de allerkleinsten waar ze bij horen. De docenten checken of iedereen er is, klusje op zich om 20 namen te leren die niet allemaal even makkelijk zijn als ‘Jan’ en ‘Piet’. En dan heb ik nog het geluk dat ik alle kinderen van school mag lesgeven, ongeveer 200 schatjes met namen waar je scrabble mee zou kunnen winnen en waarvan de klinkers ontbreken. Succes!

Ja, 200 namen, dat kost me normaal in Nederland een week, dan ken ik ze wel. Hier iets langer. Het schoolkamp heeft enorm bijgedragen aan het team buildings effect. Want nu ken ik ze allemaal en ze kennen elkaar ook. Zit je net 3 weken op je nieuwe school, met nieuwe taal en nieuwe vriendjes, mag je ook nog op kamp. 2 nachten weg van papa en mama, voor veel van de kleine kinderen de eerste keer en voor de ouders ook. Spannend! We zijn met groep 5 t/m 2de klas op pad geweest. Mooie locatie in de groene heuvels met een groepsaccommodatie, sportveld en een avontuurlijke hike naar een waterval. Tijdens deze hike besefte ik me ook weer eens dat de kinderen echt compleet andere achtergronden hebben. Een aantal berggeiten uit Noorwegen draait hun hand niet om voor 1,5 uur klimmen en klauteren, terwijl mijn Indische vriendjes al steunen en puffen na de eerste 100 meter en tijdens de afdaling vaker op hun gat zitten dan op hun voeten staan.

Weet je wat ook zo mooi is aan docent zijn op een internationale school. De term lesgeven is hier zoals dit woord al doet vermoeden. Ik ben echt bezig met lesgeven en bezig met sportactiviteiten te organiseren voor school. Geen weggegooide tijd besteed aan de volgende vergadering met weer een zinloos onderwerp onder het mom van ‘houd de leraar bezig’. Geen administratieve rompslomp over het bijhouden van de zoveelste leercyclus, randvoorwaarden en andere opstapelingen van regels en problemen die we niet oplossen maar in stand houden. Ik weet niet zeker of ik nu in het school walhalla terecht ben gekomen, maar mijn eerste indruk tot zover is top! Moniek wil jij ‘sport’ op school regelen in de breedste zin van het woord? En zorgen dat er een curriculum komt voor de gymlessen. Oké!!! Mijn doel: de kinderen die hier op school zitten zoveel mogelijk beweegtijd geven en ze in aanraking laten komen met zoveel mogelijk verschillende sporten en beweegsituaties. Want sport bindt en draagt bij aan een sociale omgeving. Elke klas heeft 1 keer per week 80 minuten gymles van mij en daarnaast elke vrijdag middag 2 uur lang sport. Deze vrijdagmiddagen organiseer ik voor de bovenbouw en we gaan elke 2 a 3 weken een andere sport doen. Bijvoorbeeld zwemmen, klimmen in de klimhal, tennissen, voetballen en rugby op de grote ‘sportvelden van Spanje’. (Het Spaanse nationale team heeft hier voor het WK een trainingsveld laten aanleggen, waar wij nu gebruik van mogen maken.) Maar ook squash en basketbal in de grote zalen van het sportcentrum om de hoek en ga zo maar door. Aan faciliteiten geen gebrek en aan geld blijkbaar ook niet. Ideaal!
Dan heb ik ook nog 2 naschoolse clubjes opgericht. Ik vind dat de kinderen ook wat moeten leren op gebied van Koreaanse sporten. Dus heb ik mijn (stoute) hardloopschoenen aangedaan en op mijn beste Koreaans een taekwonde meester gesproken. Elke dinsdag middag ga ik nu met een groepje kinderen een uur taekwondo doen, Korea’s ‘number one’ sport. Tot slot heb ik bedacht om de ‘Adventure Club’ op te richten. Iets avontuurlijks dat dicht bij m’n eigen hart ligt. Op de woensdagmiddagen lekker naar buiten, het hele jaar door op zoek naar avontuur. ☺

Gisteren waren we als school ook nog uitgenodigd voor ‘The Ulsan Junior Cup’, een school voetbal toernooi. Georganiseerd door het voetbalproject Rising Stars, waar Arian ook training voor geeft. Drie teams van onze school deden mee en ze hebben genoten en ook aardig gepresteerd. Heerlijk om te zien hoe alle kinderen mega fanatiek spelen tegen teams van andere internationale scholen en mooi dat veel ouders en vrijwilligers aanwezig zijn om de hele dag de teams aan te moedigen, fruit te regelen, wafels te bakken, foto’s te maken en aan alle kanten hulp bieden.

Ik ga me nu opmaken voor een week zwemmen met alle klassen in het zwembad hier op de compound. Met ‘Pirates Day’, sluiten we hier traditioneel de zomer af en gaat het zwembad na deze week dicht. Dit betekent op de laatste dag een hele dag waterpret voor de hele school en iedereen die op de compound woont. En om het enigszins veilig te laten verlopen wil ik graag even weten wie er kan zwemmen en wie niet. Nog zo’n cultuur verschilletje, niet alle kinderen leren namelijk zwemmen als ze 5 zijn zoals in Nederland.

 

Welkom op school from Arian van Helden on Vimeo.

Deel onze verhalen:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • email
  • Hyves
  • LinkedIn
  • MySpace
  • NuJIJ
  • Technorati

9 Reacties tot zover.

  1. Claudia okhuysen zegt:

    Hallo lieverds,

    Wat ontzettend fijn te lezen dat jullie daar lekker ondernemend zijn …al is het al de scrabblebak uit je hoofd te leren..

    X jan,Claudia junior en Krisje

  2. marco en marleen zegt:

    Geweldig!!!!!!!! wat zullen jullie het naar je zin hebben daar. ziet er vet uit.

  3. Joyce en Pieter zegt:

    Dit maakt mij dag goed, na de kijkoperatie voor mijn knie.
    Wat een mooie plek! Fijn om zo specifiek iets te zien van je werkplek Mo. Klinkt echt heel erg leuk. Wat je zegt; niet al die rompeslomp van ‘houdt de docent aan het werk met allerlei klets’, maar gewoon efficiënt werken en doen waar je goed in bent. * Tikkie jaloers 😉

    Je kunt mij niet vaak genoeg verblijden met verhalen/foto’s/fimpje. Thanks schatties.

    Liefs vanuit Rooi

  4. Jac en Ria zegt:

    Hallo Moniek en Arian,

    Dat ziet er allemaal weer goed uit.Fijn dat je op deze manier les kunt geven.
    Helaas zitten de Nederlandse scholen niet zo goed in de slappe was als daar.Maar voor jullie wel heel handig.
    Geniet er verder van.

    groet,
    Jac en Ria.

  5. Kim zegt:

    Hi Lieve Mo en Arjan,

    Echt geweldig om te lezen hoe het er daar binnen de school aan toegaat. Echt super interessant en leuk. En die groepsaccommodatie van het schoolkamp, dat is echt prachtig, zitten wij hier in een boerderij in Heeswijk Dinther. Heel mooi om te lezen hoe de kinderen elkaar daar zo accepteren hoe ze zijn. Daar kunnen wij allemaal nog wat van leren.

    Hier alles nog goed en rustig.
    Enjoy.

    Liefs Kim en Freek

  6. Toos en Ad nagtzaam zegt:

    Hoi moniek en arian,
    Leuk om te lezen Moniek waar je zo allemaal mee bezig bent.
    En gelukkig niet eindeloos vergaderen, maar gewoon doen waar je voor bent asngenomen. Alle kinderen genieten volop denk ik.
    Wat zullen ze allemaal sportief worden.
    Volgens mij hebben jullie weinig vrije tijd meer over, als ik zo lees wat je allemaal doet.
    Groetjes Toos en Af.

  7. Thijs Vos zegt:

    Hoi Arian en Moniek, leuk iets van jullie te horen en te zien. Het komt best goed daar bij jullie in het verre Korea. Veel goeds toegewenst vanuit Sleeuwijk.
    Thijs.

  8. Klara Vos zegt:

    Wat leuk op deze wijze iets van jullie Koreaans leven te mogen zien.
    Vorige week ook iets van jullie home mogen zien,toen we in Wijk waren leuk.Zo te zien genieten jullie erg.
    Heeft Korea ook seizoen? je schrijft over het eind van de zomer.
    Zie met genoegen meer filmpjes tegemoet.
    Hou doe!

  9. Anique zegt:

    Super gaaf zeg! goed voor mekaar 😀


Meeste reacties op

We did it!

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn ...

Expect the unexpecte

Terwijl ik met het lood in m’n benen de twaalf ...

Poesbijk touchdown

De dames van de howdy-doody douane waren heel content met ...

Ringtuuttuutpeppepho

De groene zeeschildpad Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het ...

Over de meet

“Met de volgepakte fietsen op de foto voor dat operagebouw ...