• De tijd vliegt….

    De beste wensen nog voor het nieuwe jaar! Hoop dat iedereen een mooi jaar achter de rug heeft en dat jullie allemaal weer gaan genieten van 2015. Ja, alweer een nieuw jaar. Ook hier in Korea vliegt de tijd. Vandaar dat het net lijkt of het vorige blog pas twee ...

  • Welkom op Hyundai Foreign School

    Op de speelplaats krioelt het van de kinderen. Kinderen tussen de 5 en 13 jaar oud met de meest uiteenlopende achtergronden. Kinderen en docenten van over de hele wereld zorgen ervoor dat wij hier op school 30 nationaliteiten rond hebben lopen. Gezellige multiculti samenleving hier op HFS (Hyundai Foreign school) ...

  • Smoel op het terrein

    Leuke uitspraak, vinden jullie ook niet. ‘Smoel op het terrein hebben’. Militair jargon. Net als ‘vlieg, ga uit mijn kaartvierkant’, ‘pijn in de hoefjes hebben’, ‘je nek vol metselen’, hey mondje, begin te pompen’, etc. Succes met je eigen verbeelding snuitjes! “Nee!” Je bent niet op je gezicht gegaan als je ‘smoel ...

  • Annyeonghaseyo

    “Laat het nu maar gebeuren.” De stem die in ieders hoofd schalde en zo af en toe zijn weg naar buiten vond. De laatste paar dagen voor vertrek leeft in huize Dekkers eenieder weer in zijn eigen bubbel. Eigen gedachten. Het is wel anders dan het vorige avontuur dat we samen aangingen, ...

  • Zoveel moois…

    Op het vliegveld van Sevilla. Dat is waar ik me nu bevind. Ik zit te wachten op de aankomst van m’n schatje, terwijl jullie denken: heb ik wat blogs gemist? In het laatste blog was ‘ie nog op weg naar Valencia. Maar geen bang. Je hebt geen blogs gemist. De ...

Over ons

 

§

 

Arian, 1977, ’s-Hertogenbosch, dromer, avonturier.

Surfen in Frankrijk

 

De tijd heeft mij geleerd dat er dingen zijn waar ik veel van hou en niet (genoeg) doe. Daarom ga ik er naar streven om invulling te geven aan de dingen die ik het liefst doe. Dat lijkt heel makkelijk en eigenlijk is het dat ook. En toch. Onze westerse gewoonten en het beeld dat we zelf creëren, als zijnde onze waarheid, weerhoudt ons er in veel gevallen van om onze droom te leven.

‘Semper Se Movens’ ofwel ‘altijd in beweging’. Een understatement als het gaat om mijn leven. Op 12-jarige leeftijd fietste ik met mijn vader in tien dagen 1100 kilometer door Nederland, Duitsland en België. Het was heel simpel. Of ik zou daarna de fiets in een hoek smijten en laten verroesten of het zou de basis leggen voor de liefde om later de wereld op de fiets te verkennen. And guess what….!

Eind jaren ‘90 vertrok ik voor een jaar naar Australië en daar werd ik pas goed ziek van het reisvirus. Na dit jaar heb ik nog wat omzwervingen gemaakt door Europa, o.a. Luxemburg, Frankrijk, Kroatië en België.

Sport heeft altijd in het middelpunt van mijn leven gestaan en is voor de reis naar Australië ook iets beroepsmatigs geweest. Voetballen, turnen, basketballen, survivalrunning; een greep uit de sporten die ik in het verleden heb beoefend. Altijd bezig met het op peil brengen en/of houden van mijn conditie, want er is altijd een volgende uitdaging. Ook de vakanties worden hoofdzakelijk ingevuld met actieve bezigheden, zoals fietsen en hiken.

Mijn interesses liggen voor de rest in meer of mindere mate op het gebied van fotograferen, schrijven, filosoferen, cultuur – met name het oude Perzië – en taal.

 

§

 

Moniek, 1984, Breda, sportieve doorzetter.

Moniek survivalrunning

Van jongs af aan wil ik alles al zelf doen; zelf die lepel met pap in m’n mond duwen, zelf fietsen, zelf…. Dit heeft ertoe geleid dat er geen uitdaging is, die ik uit de weg ga. Als men zegt dat iets niet kan, dan ben ik des te meer gemotiveerd om het te doen.

Ook in mijn leven ontbreekt sporten en bewegen niet. Sinds het afronden van de sportacademie (2009) sta ik inmiddels ruim 2 jaar voor de klas in het middelbaar onderwijs. Daar heb ik ook veel geleerd en kan ik erg van genieten.

Reizen is een verslaving zeggen ze weleens. Dat klopt. Het heeft me al veel van de wereld laten zien. Met en zonder fiets, maar na onze trip op de fiets van Nederland naar Australie is dit toch het favoriete vervoersmiddel gebleken. Absolute vrijheid, enorm veel contact met lokale bevolking, buiten zijn en bewegen, mijn ideale plaatje van leven kan ik bijna zeggen.

En de wereld is groot….dus wie weet waar ik nog kom!

Meeste reacties op

We did it!

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn ...

Expect the unexpecte

Terwijl ik met het lood in m’n benen de twaalf ...

Poesbijk touchdown

De dames van de howdy-doody douane waren heel content met ...

Ringtuuttuutpeppepho

De groene zeeschildpad Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het ...

Over de meet

“Met de volgepakte fietsen op de foto voor dat operagebouw ...