Over ons
Arian, 1977, ’s-Hertogenbosch, dromer, avonturier.
De tijd heeft mij geleerd dat er dingen zijn waar ik veel van hou en niet (genoeg) doe. Daarom ga ik nu invulling geven aan de twee dingen die ik het liefst doe: Fietsen en fotograferen.
‘Semper Se Movens’ ofwel ‘altijd in beweging’. Een understatement als het gaat om mijn leven. Op 12-jarige leeftijd fietste ik met mijn vader in tien dagen 1100 kilometer door Nederland, Duitsland en België. Het was heel simpel. Of ik zou daarna de fiets in een hoek smijten en laten verroesten of ik zou de basis leggen voor de liefde om later de wereld op de fiets te verkennen. And guess what….!
In 1999 vertrok ik voor een jaar naar Australië en daar werd ik pas goed ziek van het reisvirus. Na dit jaar heb ik nog wat omzwervingen gemaakt door Europa, o.a. Luxemburg, Frankrijk, Kroatië en België.
Sport heeft altijd in het middelpunt van mijn leven gestaan. Tot aan het vertrek ben ik werkzaam als sportinstructeur. Naast fietsen heb ik gevoetbald, geturnd, gebasketbald en doe ik aan survivalruns. De vakanties worden hoofdzakelijk ingevuld met actieve bezigheden, zoals fietsen en hiken.
Verder vind ik het leuk om foto’s te maken. Na de basisopleiding op de fotovakschool hoop ik daarom ook een leuke invulling te kunnen geven aan reisfotografie.
Op een of andere manier hou ik ook van boeken. De stand ‘gekochte boeken – gelezen boeken’ is echter veel tegen weinig. Ik neem er alleen tijd voor om ze te kopen. Je kunt beter reizen…
De komende tijd ga ik de wereld verkennen op de fiets en gelukkig heb ik een vrouw getroffen die deze Chautauqua met mij leven inblaast.
§
Moniek, 1984, Breda, sportieve doorzetter.
Van jongs af aan wil ik alles al zelf doen; zelf die lepel met pap in m’n mond duwen, zelf fietsen, zelf…. Dit heeft ertoe geleid dat er geen uitdaging is, die ik uit de weg ga. Als men zegt dat iets niet kan, dan ben ik des te meer gemotiveerd om het te doen.
Ook in mijn leven ontbreekt sporten en bewegen niet. Sinds het afronden van de sportacademie (2009) sta ik inmiddels ruim 2 jaar voor de klas in het middelbaar onderwijs. Daar heb ik veel geleerd en ook erg van genoten.
Reizen is ook geen onbekend fenomeen in mijn woordenboek. Na 7 weken Nieuw-Zeeland, 6 maanden Zuid-Afrika, 5 weken Vietnam en nog heel wat vakanties sta ik nu echt te springen om de wereld verder te verkennen.
Als ik ‘ beroepsavonturier’ zou kunnen zijn, dan was dat een leuke baan geweest. Maar voorlopig ben ik meer een ‘hobbyavonturier’.
Aangestoken door het fietsvirus wordt dat dus het vervoersmiddel voor dit avontuur. Mijn fiets is er klaar voor, dus ik ook!
§
Ons plan
Na twee vakanties waar we uitermate veel genoten van de vrijheid die je hebt op een fiets…je kunt namelijk gaan en staan waar en wanneer je wilt…hebben we de knoop doorgehakt om een andere weg in te slaan in ons leven en die paar fietsweken te verlengen tot minimaal een jaar. De diversiteit die we meemaakten door te fietsen in Denemarken (2009) en Vietnam (2010) hopen we ook weer terug te vinden in een route van Breda naar Sydney. Het mag duidelijk zijn dat we alle soorten landschappen, weer, culturen en mensen tegen gaan komen wanneer we globaal richting het oosten meanderen. Dit, en de dagelijkse vraag wat je vandaag weer eet en waar je slaapt gaat het tot een groot avontuur maken. Waar zullen we toch fietsen op 21 december 2012? 
Fietsen betekent spierkracht gebruiken. Voor velen een vanzelfsprekend iets. Helaas geldt dit niet voor iedereen in Nederland of waar dan ook. Nederland kent minimaal 200.000 mensen, waarvan 20.000 kinderen die lijden aan een van de 600 bij medici bekende spierziekten. Kijk hier om meer te weten te komen over ons subdoel en hoe dat doel zorgt voor een beter toekomstperspectief voor kinderen met een spierziekte of kijk op www.spierenvoorspieren.nl
