Smoel op het terrein

Bericht door arian 11 Reacties

Leuke uitspraak, vinden jullie ook niet. ‘Smoel op het terrein hebben’. Militair jargon. Net als ‘vlieg, ga uit mijn kaartvierkant’, ‘pijn in de hoefjes hebben’, ‘je nek vol metselen’, hey mondje, begin te pompen’, etc. Succes met je eigen verbeelding snuitjes!

“Nee!”

Je bent niet op je gezicht gegaan als je ‘smoel op het terrein’ hebt, al doet deze uitspraak dit wel vermoeden. Het houdt in dat je inzicht hebt gekregen in de omgeving. Je een beetje weet waar je voor wat moet zijn. Je op andere plaatsen af kunt spreken dan alleen je voordeur. Etc. De laatste week hebben we een redelijke smoel op het terrein gekregen. En daarvoor moet je de deur uit. De lanen in, de paden op. En. Alles op de hoefjes, want onze kist met huisraad dobbert nog ergens tussen Rotterdam en Busan. “Komt het daar met de bus an?”, hoor ik jullie vragen. Nee dus. Met de boot.

Zo zijn we al een aantal keren wezen dribbelen in de omgeving van de twee meertjes die op een steenworp afstand van ons appartement liggen. We waren verbaast en verheugd over de mogelijkheden om jezelf daar helemaal (jawel, daar hebben we er weer één) ‘vrij van dienst’ te rennen. Heerlijk bos en goed geaccidenteerd. Eigenlijk is alles wel een beetje op loopafstand. Dat heeft waarschijnlijk alles te maken met het feit dat Dong-ku, het schiereiland waar wij wonen, eigenlijk voor het grootste deel bestaat uit alles wat met Hyundai Heavy Industries te maken heeft. Wij wonen dus gewoon in een mega-industriegebied en normaal gesproken zouden we daar niet zo vrolijk van worden. Maar ze hebben er hier echt wat van proberen te maken. Net een beetje als de Botlek en Rotterdam. De oprichter van HHI had namelijk de insteek dat ‘de mens’ voorrang had op zo’n beetje alles. Dus welzijn stond hoog in het vaandel. Wij denken dus, dat daarom de omgeving op deze manier is ingericht. Overal kun je wandelen (of rennen) en waan je jezelf echt in de natuur door prachtige parken en natuurgebieden. Kijk. Ik verwacht niet dat er herten rondlopen of ander wild, maar dat maakt ook niet uit. Heb m’n geweer toch niet meegenomen.

Ook op andere vlakken is alles aanwezig. Supermarkten en super markten. Grote warenhuizen, maar ook van die typische, kleine rommelwinkeltjes. Veel straattentjes voor de lokale hap, maar ook JakDonald’s en Starbucks. Heel veel koffietentjes ook. Zoveel, dat je denkt: Hoe kunnen ze blijven bestaan? Het achterhoofdsplannetje om hier iets met een koffiebarretje te gaan doen is onder andere daardoor weer in de ijskast gezet. Helaas. Ook geen iced-coffee.

Een grotere reden dat die bonentent niet door kan gaan is wat ik de vorige keer al schreef. Ik mag niet werken. Ik mag alleen werken voor mijn vrouw. En dat principe hebben we gewoon een beetje opgerekt. Voorbeeld: Als huismoeders fysiek niet in staat zijn om de kinderen naar school te brengen, dan heeft Moniek geen werk. Dus zorg ik ervoor dat zij fit blijven. Wij gaan dan samen laarskamperen. Voorbeeld: Kinderen die maar twee keer per week sport krijgen lopen nog niet in het rood. Dus als die thuis zichzelf zijn en de papa’s en mama’s het spreekwoordelijke bloed onder de nagels vandaan halen, dan ben ik daar om ze mee te nemen naar de voetbal. Op die manier blijven de verstandhoudingen goed en kunnen de kinderen op school gebracht worden in plaats van bij de dokter. Et voila, Moniek werk. Volkomen legaal.

 

 

 

Hyundai Heavy Industries

Even terug naar het BV-tje hier om de hoek. Alles, maar dan ook alles staat hier in het teken van deze toko. Er zijn hier zeven divisies te vinden: Scheepsbouw (grootste ter wereld; leveren 64 schepen per jaar af), off-shore middelen en technieken, industriële installatie materialen en technieken, motoren en machines, elektro electrische machines, groene energie en constructie toerusting. Deze laatste ken ik als ‘Tonka’s. Voor de meiden onderons; het autootje-met-schep waar Ken (van Barbie) in rijdt als hij zijn overall aan heeft.
We zijn even in een groepstour binnengeweest op de vier kilometer lange werf en kregen een anaerobe rondleiding over het bouwterrein en door het museum. Wat daarvan is blijven hangen: best groot. Er werken duizenden mensen, die ergens tussen zes en zeven uit één van vier uitgangen komen. Gezellig.

 

DSC_0044

 

Tot slot kan ik jullie meedelen dat het volgende blog in het teken zal staan van de internationale school. Hierin zal ons Mo wat uit de doeken doen over het reilen en zeilen van dit instituut.

…uit.

 

Deel onze verhalen:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • eKudos
  • email
  • Hyves
  • LinkedIn
  • MySpace
  • NuJIJ
  • Technorati

11 Reacties tot zover.

  1. Jantine zegt:

    Nu nog ff lukken met skype en kunnen we allemaal weer happy zijn, want; genieten van jullie nieuwe blogs –> check! Leuke filmpjes –> check! Jullie volgen op FB –> check! Appen appen appen –> check!

    Nu nog live via Skype…-;!)

    Take care daar lieve vriendjes van me! KUS!

  2. Pieter en Joyce zegt:

    Mooi verhaaltje weer :-)
    Wat fijn dat jullie ook mooie natuur dichtbij jullie stekkie hebben en niet alleen maar fabrieken 😉
    Doen ze daar ook zoveel aan vakantie Mo? Ofwel, over 6 weken ook ‘herfstvakantie’? 😉

    Lekker genieten daar!

    Liefs vanuit het zonnige Rooi

  3. marco en marleen zegt:

    Ziet er goed uit daar, Ja en welke schoenen heeft Moniek,
    Als ik die heb , kan ik dan ook sneller rennen? ik kan namelijk niet rennen, zou toch mooi zijn.
    Maar alla, jullie hebben je stekkie daar al wel gevonden.

    groetjes uit etten

  4. Marlou zegt:

    Fijn om iets van jullie te lezen!! Grappig dat Hyundai zo’n imperium bouwt, ongelofelijk en bizar ook dat het zo’n invloed heeft en ook de mogelijkheden heeft om zoiets voor de werknemers te doen. Alle mensen om jullie heen hebben dus iets met Hyundai?
    Goed bezig Arian om Moniek aan het werk te houden! Werk he dan als soort van zzp’er? Of meer vrijwillig, in soort dienst van Moniek?
    Leuk filmpje ook!! Ik houd van filmpjes! Hoe lang zijn jullie wel miet aan het rennen geweest? Pfft, was volgens mij een behoorlijke tippel!
    Tot snel weer!! Ben erg benieuwd naar de verhalen van ons Moniek op school!!
    Xxx marlou
    P.s. Er is een mini-surprise onderweg! :-)

  5. Nadine en Mark zegt:

    Hej hej!

    Wat een leuk verhaal weer. Fijn dat jullie alles al een beetje aan het verkennen zijn geweest!
    Super dat jullie weer een mooi stukje natuur hebben gevonden. Daar weten jullie wel raad mee om te trainen 😉

    xxxx

  6. Klara Vos zegt:

    Leuk epistel.
    Fijn dat het al aardig went daar ver weg.Leuk om opdeze manier e.e.a. mee te krijgen.Nieuwe dingen en gewoonten te leren kennen bevalt jullie we, in deze nieuwe omgeving de weg vinden komt vast snel voor elkaar.
    Geniet met volle teugen.
    Een groet van ver Klara.

  7. Fam. van Leeuwen zegt:

    Nou ik had een heel verhaal gemaakt maar komt niet helemaal door zie ik
    Ga het niet helemaal opnieuw doen maar het ziet er geweldig uit daar.
    Lekker dat jullie zo dichtbij de bossen zitten.
    Krijg gewoon zin om ook een stuk te gaan rennen.
    Groetjes en liefs van ons.

  8. Fam. van Leeuwen zegt:

    Hoi luitjes,

    Super leuk filmpje was heel leuk om te zien.
    Wat een armoedige bende daar zeg, zal niet meevallen
    om daar aan te wennen.

  9. Marcel van der Lugt zegt:

    Welke schoenen draagt Moniek. Die wil ik ook graag hebben. Die zijn wel snel. :-)

  10. Marcel van der Lugt zegt:

    Heej, leuk om te lezen hoe het daar is. Welke schoenen draagt Moniek. Die wil ik namelijk ook graag hebben. Die zijn wel snel. :-)

  11. Janny Hordijk zegt:

    leuk om weer over jullie te lezen, en wat een heerlijke natuur vlakbij jullie thuis. mooi hoor om te zien ook, ook al ken ik jullie niet, die stralende gezichten en heerlijke verhalen, daar kijk je toch naar uit, tot de volgende keer, groetjes janny


Meeste reacties op

We did it!

Zo nu en dan verschijnt er een grijns op mijn ...

Expect the unexpecte

Terwijl ik met het lood in m’n benen de twaalf ...

Poesbijk touchdown

De dames van de howdy-doody douane waren heel content met ...

Ringtuuttuutpeppepho

De groene zeeschildpad Mijn hoofd maakt overuren. Met vlagen is het ...

Over de meet

“Met de volgepakte fietsen op de foto voor dat operagebouw ...